Wojna z ZSRR (1956) - konflikt Polski z ZSRR trwający od października do grudnia 1956 r.
Przyczyny wojny
W październiku 1956 r., po śmierci Bieruta, Polska Zjednoczona Partia Robotnicza wymieniła swe kierownictwo. I sekretarzem został Władysław Gomułka. Do władz partii dostali się zwolennicy obluzowania bierutowskiego terroru i większej niezależności od ZSRR. Do Warszawy przyjechała rozgniewana delegacja Sowietów na czele z głową państwa, Chruszczowem. Jednocześnie do Polski wjechały radzieckie czołgi. Wynikłego konfliktu nie udało się rozwiązać dyplomatycznie. Delegację rozstrzelano i rozpoczęły się działania zbrojne.
Przebieg walk
Milicja, Wojska Wewnętrzne, marynarka wojenna i część lotnictwa wsparło stronnictwo Gomułki w wojnie, jednak spora część LWP stanęła po stronie Sowietów. Nieprzyjaciel miał przewagę liczebną i techniczną; błyskawicznie większość kraju wpadła w ręce Moskwy. Od listopada rozpoczęły się jednak walki partyzanckie, zarówno komunistycznego OLWOP, jak i opozycyjnego RAP. Udało się odbić m.in. część Małopolski.
Jednocześnie ZSRR prowadziło sabotaż na tyłach i szpiegostwo. Najbardziej spektakularną akcją było zamordowanie w grudniu Gomułki. Mimo to Polacy nadal się bronili.
Skutki
Wojna zakończyła się szybko i niespodziewanie po wojnie jednodniowej. W wyniku zamordowania Gomułki władzę przejął Mieczysław Moczar. Rozpoczął się okres tzw. moczarstwa.