Zgromadzenie Konstytucyjne to pierwsza instytucja pochodząca z wolnego wyboru w PRL. Ma ona za zadanie uchwalić konstytucję i zaopiniować dekrety Wodza Ludowego.
Historia
Wybory do Konstytuanty zapowiedział Mieczysław Moczar w lutym 1958 r., na mocy porozumień lutowych. Odbyły się one na początku czerwca 1958 roku. Wybory te wygrało PSL zyskując 24 posłów w Konstytuancie. Jednak ta wygrana szybko przerodziła się w sromotną klęskę. Jeden z liderów PSL, Wojciech Tiktatowicz, zadeklarował po wygranych wyborach koalicję z PZPR, co spowodowało odejście wielu posłów do innych partii, głównie PPS i PSR (w tydzień po zajściu PSR włączyło do PPS, które stało się liderem sceny politycznej).
Skład Zgromadzenia tuż po wyborach
Polskie Stronnictwo Ludowe - 24 posłów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza i Zachodnie Komitety Robotnicze - 20 posłów
Polska Partia Socjalistyczna i Komitety Józefa Piłsudskiego - 18 posłów
Zjednoczenie Demokratyczne - 17 posłów
Ruch Wielkiej Polski i Przymierze Komitetów Narodowych im. Romana Dmowskiego - 15 posłów
Ruch Demokratyczny "Monarchia w Polsce" i Inicjatywa Konserwatystów Demokratów - 10 posłów
Partia Socjalistyczna Rzeczypospolitej - 5 posłów
Zbigniew Reinhardt - 1 poseł
Obecny Skład
Zjednoczona Lewica i Komitety Józefa Piłsudskiego - 44 posłów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza i Zachodnie Komitety Robotnicze - 31 posłów
Ruch Wielkiej Polski i Przymierze Komitetów Narodowych im. Romana Dmowskiego - 20 posłów
Unia Prawicy Demokratycznej - 20 posłów
Polskie Stronnictwo Ludowe - 8 posłów
Ruch Społeczny - 7 posłów
Republikanska Partia Polski - 4 posłów
Stowarzyszenie Demokratyczne – 3 posłów
Blok Stanisława Kulczyńskiego - 2 posłów